تبليغاتX
خط موازی
 

گریه می کنم،می خندم

گفته بودم، دم دمی مزاجم

بوته گلی  که خریدم  رو توی گلدان سفالی جا می دم  

میزارم صدای باد توی سرم بپیچه و تمام این روزها را با خودش ببره 

چرا که فرصت زندگی دوباره تو ،فرصت دوباره ی بود به من  

+ نوشته شده در  یکشنبه 6 اردیبهشت1388ساعت 10:26 بعد از ظهر  توسط گمنام