خط موازی

khatmovazi — Thu, 10 Sep 2009 19:38:54 GMT

این روزها چه مشتاقانه در انتظار توام

پاییز

khatmovazi — Sat, 27 Jun 2009 23:08:18 GMT

میان خواب و بیداری جایی برای یافتن یک دوست نیست

این را تجربه به بهای سکوت سنگین تو به من آموخت

...

به مصطفی توحیدی فر

khatmovazi — Fri, 19 Jun 2009 19:39:41 GMT

دانه های برف را نظاره کن که این روزها آرام و بی صدا_بی آنکه دیده شوند_ روی بام ذهن ما می نشینند

چه می شود کرد با این ذهنهای منجمد

khatmovazi — Sun, 26 Apr 2009 18:55:18 GMT

گریه می کنم،می خندم

گفته بودم، دم دمی مزاجم

بوته گلی که خریدم رو توی گلدان سفالی جا می دم

میزارم صدای باد توی سرم بپیچه و تمام این روزها را با خودش ببره

چرا که فرصت زندگی دوباره تو ،فرصت دوباره ی بود به من

کامنت اول_سه روز پيش

khatmovazi — Sun, 05 Apr 2009 19:24:18 GMT

مدت زیادی بود که فقط وبلاگ های مورد علاقه ام را زیر و رو می کردم و به بیانی فقط می خواندم بی آنکه نظری داشته باشم

شاید یکی از دلایلش این بود که همیشه هراس داشتم از دیدن کامنتی با مظمون "خوب بود، به ما هم سر بزن"

گاهی سنت شکنی مزه میده.به خصوص وقتی بعد از نوشتن ، نظرت فرستاده نشد.

khatmovazi — Thu, 26 Mar 2009 16:29:18 GMT

ديشب وقتي از ميان پنجره سرك كشيدم و دنبال تك ستاره ي بين ديوارهاي آپارتمان هاي سر به آسمان كشيده بودم تصيميم گرفتم تمام نوشته هاي وبلاگ هاي ديگرم را – به هر شكلي بود- به اينجا برگردانم چرا كه اينجا بود كه با خيساندن افكار پراكنده ام درك كردم نوشتن يعني حركت ذهن در ميان سيلاب بي امان كلمات.

ومن امروز صبح در مخيله ام نمي گنجيد مجبور شوم به ازاي فرستادن شار‍ژ ايرانسل هويت چندين ساله اينترنتي ام را پس بگيرم

شب شده و خوشحالم چرا كه با فرستادن اعداد كارتي زرد رنگ،ذهنم را جاي دوري ميان خاطرات خاك خورده فرستادم

به روزي كه نيازمند به نوشتن و به دنبال جايي براي نوشتن بودم

روزي درست مانند امروز و جايي كاملآ شبيه به اينجا.

امروز و فردایی

khatmovazi — Sat, 22 Nov 2008 17:17:18 GMT

روزها با سرعت تمام یکی یکی از کنارم می گذرند

اما تو که مثل من غرق در زمان نیستی عزیزم

تو مثل من غرق زندگی نیستی عزیزم

...

تو به روزهای من برکت بده

تو که بیرون از این گود به من می نگری

khatmovazi — Wed, 12 Nov 2008 10:04:14 GMT

مُسکّن یادآور درد است

درمان نیست

طریقت صبح

khatmovazi — Mon, 27 Oct 2008 05:01:06 GMT

پرده ها را کنار میزنم شاید نور درونم راهی پیدا کند

ته مانده گریه های شب پیش را به کناری میزنم و برای پرنده ها دانه میریزم

چرا که امروز فردای دیروز است

و من مسافر فرداها

من کجای این روزها بودم

khatmovazi — Fri, 17 Oct 2008 20:30:31 GMT

تمام کاغذ های زردِ رنگ و رو رفته را روی فرش پخش کردم

تلاش بی پایانی میخواست لابه لای روزهای گذشته چرخ زدن

عکس های کودکی هنوز هم جدای از گریه های شبانه بوی خنده می داد

مرور کردم خاطرات ذهن بی اعتبار را

جوانی مادر،نامزدی با پدر،زندگی با پدر و به دنیا آمدن ما...

کپی های شناسنامه پدر و مادر را با حوصله زیرو رو کردم اما نبود

فکر کردم حتما جایی میان کاغذ پاره هاست

به سراغ پوشه ها رفتم، تعدادشان دست کم به چهل تا میرسید

از کارنامه های دبستان مادر تا نامه های بی جوابی که در روزهای کودکی به مادر و پدر می نوشتم

نامه ها و نقاشی ها نیلوفر را دوبار زیرو رو کردم

هنوز نقاشی کردن را دوست دارد؟

کارت محیا را دوباره پیدا کردم و یاد روزهای نه چندان خوب مدرسه خِرد و دو سه تا دختر بچه که حالا هرکدام حرفی برای گفتن داشتند افتادم

مدارک دبستان را برانداز کردم و خنده ام گرفت از دویدن های دیوانه وار برای دیر نرسیدن

و دخترک چاق آبله رویی که همیشه اسمم را میان تاخیری ها جا میداد

و من زمانی دانش آموزی بودم که همیشه انضباط اش می لنگید از تاخیر و غیبت

کنار زدم برگ برگ این روزها را،هرکجا بودم جز اینجا...

ماه بیرون آمده بود که با صدای مادر برگشتم

باز دنبال چیزی میگردی شلخته

...